Jeta është si dheu qē të hedhin . Çfardo dheu që të hedhin qoftë edhe baltë,ti vendos nëse duhet të të mbulojë apo do ta shkundësh nga vetja dhe të bësh hapa mbi të ,për të ecur përpara.

Në një fshat diku një gomar bie në pus . Nis e pëllet e qanë derisa e dëgjon i zoti .Mundohet fshatari ta nxjerri gomarin nga pusi ,por nuk ja del. Në fund mendohet dhe thotë : Gomari është i vjetër,pusi i tharë. Më mirë do ishte ta mbyll pusin përgjithmonë që mos të rrezikoj dikë tjetër.Thërret bashkfshatarët e tij për ta ndihmuar që të mbyllin pusin . Marrin lopatat e fillojn të hedhin dheun sipër gomarit . Ky e kupton çfar po ndodh me të . Qan e pëllet më shum por dheu vazhdonte të binte mbi të . Papritur ai pushon së qari . Fshatari mendon se ngordhi dhe hedh syt nga pusi për ta parë . Habitet nga ajo që sheh . Gomari,sa herë binte dheu mbi kokë shkundej dhe kur dheu binte posht kërcente mbi të . Fshatarët vazhduan ta mbushnin pusin me dhe derisa gomari doli në sipërfaqe dhe vrapoi i lumtur.
* * *
Jeta është si dheu qē të hedhin . Çfardo dheu që të hedhin qoftë edhe baltë,ti vendos nëse duhet të të mbulojë apo do ta shkundësh nga vetja dhe të bësh hapa mbi të ,për të ecur përpara.