“Shpirti anonim” ( poezi )

“Shpirti anonim”

( poezi )

Një shpirt i thjeshtë endet maleve,
Larg vëmendjes, larg skandaleve,
Fytyra i ndriçon si hanë,
Disa kalimtarë menduan që është zanë,
Veq te kishe pa..
kishe mendu që po ju flet zogjve,
Kur i prek gjethet mendon se po e prek gjithë natyrën,
Rrezet e diellit i përjeton si energji dhe jo si mundim,
Edhe ne zemrën e saj ka shum diell që i ka shumë hije,
Sot të ndalej teknologjia në tërë planetin,
Ajo do të ishte shumë në rregull,
Sepse ajo nuk lexon shkronja,
Ajo lexon ndjenja..
Deri në atë masë..
Që e preferon vetminë..